Nazywała się Henrietta Lacks, ale naukowcom jest znana jako HeLa. Była ubogą farmerką z Południa, gdzie pracowała przy uprawach tytoniu. Jej komórki rakowe - pobrane od niej bez jej wiedzy - stały się jednym z najważniejszych narzędzi współczesnej medycyny. Miały, bowiem wyjątkowe właściwości. W przeciwieństwie do innych komórek, dzieliły się błyskawiczne poza organizmem. Co więcej, namnażały się w nowych warunkach jeszcze szybciej niż w organizmie pacjentki. Lekarze byli tym tak zaskoczeni, że przenosili owe komórki do coraz to nowych mediów hodowlanych i obserwowali nieznane im dotąd zjawisko ciągłych podziałów. Komórki okazały się tak żywotne i odporne na stres, że można je było przesyłać na spore odległości nawet zwykłą pocztą! Szybko opracowano więc metody ich mrożenia i bezpiecznego odmrażania. W ten sposób trafiły najpierw do laboratoriów Europy, a następnie całego świata. Dopiero dziś, dzięki niezwykłej lekturze "Nieśmiertelnego życia Henrietty Lacks", możesz, Drogi Czytelniku, wyruszyć w wyjątkową podróż - z "kolorowego" oddziału szpitala Johnsa Hopkinsa w latach 50. XX wieku do współczesnej wschodniej części Baltimore, gdzie mieszkają dzieci i wnuki Henrietty, zmagając się z jej dziedzictwem. W ciągu dekady zbierania materiałów i pisania książki Rebecca nawiązała bowiem bliski kontakt z krewnymi Henrietty, szczególnie z jej córką Deborah, którą zdruzgotała wiadomość o matczynych komórkach. Kobietę zaczęły nękać liczne pytania. Czy naukowcy sklonowali jej matkę? Czy mamę bolało, kiedy badacze zarażali jej komórki wirusami i wysyłali w przestrzeń kosmiczną? Co naprawdę się stało z jej siostrą Elsie, która mając piętnaście lat, zmarła w szpitalu psychiatrycznym? I skoro Henrietta Lacks była tak ważna dla medycyny, dlaczego jej dzieci nie mogły sobie pozwolić na ubezpieczenie zdrowotne? Pełna ciepła i inteligentnej dociekliwości, napisana z rozmachem, nie dająca się odłożyć Nieśmiertelne życie Henrietty Lacks ukazuje piękno i dramat odkryć naukowych, a zarazem ich ludzką stronę. /Nota wydawnicza/