SOWA OPAC : Miejska Biblioteka Publiczna im. Juliusza Słowackiego w Tarnowie Katalog zbiorów

233097

Książka

W koszyku

oceń

Autor

McPartlin Anna (1972- ) Autor Wróbel Marcin (1977- ) Tłumaczenie

Forma i typ

Książki Proza

Przynależność kulturowa

Literatura irlandzka

Gatunek

Powieść

ISBN

978-83-276-1472-8

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Punkt Biblioteczny nr 1

O dostępność zapytaj w bibliotece: sygn. 821.111(417)-3 (1 egz.)

Strefa uwag:

Inny tyt: Last days of Rabbit Hayes, 2014.

Uwaga ogólna

Tyt. oryg.: "The last days of Rabbit Hayes" 2014.

Recenzje:

Nie myślałam, że o umieraniu można pisać w tak... przyjemny i szczery sposób. Rak, przerzuty i nadzieja, która z każdym dniem staje się co raz mniejsza. Czy można myśleć o czymś innym jak o walce, próbie przetrwania i cudzie, który przecież musi się wydarzyć? Jak sobie poradzić ze świadomością zbliżającej się śmierci i jak przeżyć te ostatnie wspólne chwile? Myślę, że "Ostatnie dni Królika" dokładnie odpowiedzą Wam na te wyjątkowo trudne pytania. (...)
Tytułową bohaterką jest 40-letnia Mia Hayes - nazywana przez wszystkich od dziecka Królikiem. Kiedy trafia do hospicjum, jej bliscy w różny sposób radzą sobie z tą sytuacją. Rodzice szukają kolejnych badań i kolejnych możliwości. Davey wraca z trasy koncertowej i spędza dużo czasu ze swoją młodszą siostrą i jej 12-letnią córką Juliet. Wsparciem jest również siostra Grace z rodziną, przyjaciółka Marjorie i kumple z sąsiedztwa. Wszyscy spotykają się przy łóżku Królika i wspominają stare, dobre czasy. Kłócą się, żartują i płaczą.
W całej powieści pojawia się jeszcze jedna postać - Johny. Pierwsza, wielka miłość Królika, z którą ma nadzieję jeszcze się spotkać. Tylko dlaczego chłopak pojawia się tylko we wspomnieniach i w snach? Jak ważną rolę odegrał w życiu Mii?
Jest to książka, która skłania do refleksji. Powieść przepełniona emocjami, miłością i przyjaźnią. Poruszająca do głębi i sprawiająca, że zaczynasz myśleć o własnym życiu. Jestem pod ogromnym wrażeniem, że przy tak trudnym temacie, nie zabrakło humoru i dobrych żartów. Motyw z potajemnym wprowadzeniem księdza sprawił, że się roześmiałam, a jednocześnie popłynęła mi łezka ze wzruszenia. Śmiać się przez łzy - takie granie na emocjach czytelnika to już duża sztuka! Autorka pokazuje też, że niezależnie od trudności, pewne sprawy trzeba załatwić i pomyśleć o przyszłości - nawet jeśli ta nie jest nam pisana. Kto zaopiekuje się Juliet po śmierci jej matki? Czy najbliżsi pogodzą się z odejściem Królika?
Najlepszym podsumowaniem, ale i trafnym morałem, są słowa głównej bohaterki: "Niezależnie od tego, co się wydarzy, będę żyła tak, jakbym nie miała umrzeć, ponieważ dziś tak właśnie się czuję. Dziś jestem tutaj (...) Dziś jestem żywa i muszę zapewnić mojemu dziecku bezpieczny, szczęśliwy dom, wypełniony miłością (...) zrobię wszystko, by wypełnić jej głowę jak najlepszymi wspomnieniami, a serce miłością".