Twórczość literacką Tadeusz Siejak rozpoczął w marcu 1973, kiedy to napisał swoje pierwsze opowiadanie. W 1976 zapisał pierwsze strony „Oficera”, skończonego dwa lata później (jednak Czytelnik, do którego wysłał powieść nie zdecydował się na jej druk). Zadebiutował w 1977 roku na łamach poznańskiego pisma Tydzień, reportażem pt. „Panie, z bachorem?”. Potem opublikowano mu opowiadanie w jednym z almanachów. W konkursie zorganizowanym przez Tydzień zdobył wyróżnienie za opowiadanie „Burza”, dzięki temu poznał też późniejszego recenzenta i propagatora swych powieści Henryka Berezę, który polecił mu przedłożyć „Oficera” w wydawnictwie Iskry. Nie rezygnując z pracy zawodowej Siejak rozwijał swą twórczość literacką: w latach 1984–1985 oraz w 1987 drukował prozę i artykuły w Piśmie Literacko-Artystycznym i Nurcie (1985, 1987). Jedno z jego opowiadań („Miłość”) zostało przełożone na język niemiecki i wydrukowane w almanachu w NRD. Po wydaniu drugiej powieści otrzymał propozycję od reżysera Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego. Wspólnie z nim i Maciejem Krasickim napisał – na podstawie „Próby” – scenariusz, na podstawie którego w 1989 zrealizowano film obyczajowy Po upadku. Sceny z życia nomenklatury (premiera w 1990). W 1990 Tadeusz Siejak rozpoczął pracę nad ostatnią powieścią „Tam, dołem płynie rzeka” T. 1-2 Słońce; Kulturysta. Nie zdążył jej dokończyć. Ostatnie strony rękopisu powstały na miesiąc przed śmiercią pisarza. Fragmenty utworu, opracowane przez wieloletnią redaktorkę jego książek, Marię Jentys, ukazywały się drukiem w różnych czasopismach literackich (Literaturze 1992, Wiadomościach Kulturalnych 1994, Czasie Kultury 1994, Twórczości 2002). W 2004, dzięki wsparciu chodzieskich instytucji i przedsiębiorstw, została wydana część tomu drugiego powieści. Maria Jentys, mimo trudności jakie nastręczał zarówno specyficzny język twórcy, jak i jego niemal nieczytelne (z powodu choroby) pismo, doprowadziła pracę redaktorską nad całością tomu drugiego do końca (nie został dotychczas wydany). [wikipedia.org]